W poprzednim numerze „Tygodnika Podlaskiego” Wojciech Sumliński poruszył ważny temat m.in. „autowybielania się” generała Jaruzelskiego w swej ostatniej książce. Towarzysz Generał przekonuje, że starał się uchronić Polskę przed sowiecką interwencją, przerwać rozpad społeczeństwa oraz wprowadzić konieczne reformy. Parafrazując znane powiedzenie: „nie chciał, ale musiał” wprowadzić stan wojenny. Teraz naród zamiast stawiać mu pomniki, domaga się osądzenia go i uznania winnym zbrodni komunistycznej. Cóż za niewdzięczność! Dla jasności do- dam, że Sowieci wcale nie zamierzali interweniować w grudniu 1981 r., i wielokrotnie informowali o tym Jaruzelskiego. Z dokumentów politbiura jasno wynika, że to generał zabiegał na Kremlu o zbrojną interwencję, i to dwukrotnie! Ku jego zdziwieniu mocodawcy z Moskwy odmówili… Także między bajki należy włożyć tłumaczenie, że decyzja o wprowadzeniu stanu wojennego zapadła tylko w gronie Polaków – obwieszczenia drukowane były przecież w ZSRR kilka miesięcy wcześniej, czekano tylko na odpowiedni moment. Stan wojenny wprowadzono więc nie w trosce o los Polski, tylko po to, by ocalić komunistyczną dyktaturę. Każde inne tłumaczenie jest kłamstwem i próbą relatywizowania historii. Tymczasem w sondażu CBOS z grudnia 2011 r. aż 44 procent badanych uważa, że decyzja o wprowadzeniu stanu wojennego była słuszna. Pozostawiam to bez komentarza…