W Wojsku Polskim dwudziestolecia międzywojennego wielką wagę przykładano do religijności żołnierzy. Szczególnie uroczyście obchodzono Boże Narodzenie i Wielkanoc.

BIAŁA PODLASKA

W wigilię Bożego Narodzenia dla żołnierzy bialskiego garnizonu urządzano wieczerzę wigilijną i opłatek z zachowaniem wszystkich starych polskich tradycji. Tego dnia służbę kończono o godz. 14.00. Żołnierze przybierali odświętnie świetlicę, ustawiali choinkę ozdobioną zabawkami, słodyczami, watą, elementami wojskowego rynsztunku. W rogu izby umieszczano snopek zboża, a na stołach, pod obrusami wiązki siana. Kucharze przygotowywali tradycyjne potrawy wigilijne. Między godz. 17.00, a 18.00 dowódcy pułków, w obecności kapelanów, przyjmowali delegacje pododdziałów, składali na ich ręce życzenia dla żołnierzy i dzielili się opłatkiem.

Delegacje występowały w strojach służbowych pod dowództwem ofi cerów. W skład delegacji wchodził przynajmniej jeden żołnierz służby zasadniczej. Po powrocie delegacji żołnierze dzielili się wzajemnie opłatkiem i składali sobie życzenia. W 9 pułku artylerii lekkiej, przed rozpoczęciem wieczerzy wigilijnej, żołnierze szli do stajni, aby podzielić się opłatkiem z końmi. Akcentem zamykającym wigilijne spotkanie było śpiewanie kolęd, często przeciągające się do późnych godzin nocnych. W II połowie lat trzydziestych XX w., po zradiofonizowaniu jednostek 9 DP, dowódcy pułków składali życzenia żołnierzom do świetlic poprzez radiowęzeł.